Alfred Ronner (1851-1901)

Alfred Ronner werd geboren als zoon van Feico Ronner en Henriette Ronner-Knip.
Hij was een broer van Alice Ronner (1857-1957) en Emma Ronner (1860-1930), beiden stillevenschilderessen.
Ronner was leerling van zijn moeder, die een vermaard dierenschilderes was, voornamelijk bekend om haar taferelen met honden en poezen. Ook zijn grootouders, zussen, enkele ooms, tantes en neven van moederszijde waren schilders van meer of min aanzien. Aldus groeide Alfred Ronner op in een milieu dat uitdrukkelijk artistiek was.
Hij volgde ook een opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel waar hij van 1868 tot 1879 ingeschreven stond. Hij koos een andere schilderspecialiteit dan zijn moeder en zusters, nl. het portret en het genretafereel.
Hij gaf het schilderen op wegens de terpentijndampen die zijn zwakke longen irriteerden en legde zich daarna speciaal toe op de boekillustratie.

Alfred Ronner
Alfred Ronner (1860-1901), Op het dak, ink tekening, 23,7 x 16,3 cm, inclusief lijst met museumglas.

Bovenstaande tekening is afgedrukt in het boek:
Een Delftshavensche kwajongen, of Het leven van Luitenant-Admiraal Piet Heyn. Geschiedkundig verhaal voor oud en jong Nederland. p25

Alfred Ronner
Alfred Ronner, ink tekening, 9,5 X 15,8 cm. origineel voor boek P.J. Andriessen, De weezen van Vlissingen. 1861

Bovenstaande tekening is afgedrukt in het boek:
De weezen van Vlissingen of Hoe onze republiek onafhankelijk werd. pagina 148.